ของฝาก

ไม่อนุญาตให้อ่านไดอารี่หน้านี้

Posted on Thu 13 Mar 2008 12:41

 

 
  
 



<< August >>

S

M

T

W

T

F

S

27 

28 

29 

30 

31 

1 

2 

3 

4 

5 

6 

7 

8 

9 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

1 

2 

3 

4 

5 

6 

<< 2008>>

ห่างหาย
เซ็งๆ
back to ....
เพื่อน...เหรอ
คนขาเดียว
ชีวิตง่ายๆ
อนาคต......กังวล
ปีชง
เข้าใจผิด
นรกชัด
ยุ่งสุดๆ
งานด่วน
ของฝาก
ยุ่งๆ
nothing much
Am i right ?
หยุดๆ..ชีวิต
what should i do ?
เบื่อๆ
crazy
เดี้ยง
me...so happy
มีความสุข
รักแท้
เหนื่อย
ไดอารี่จ๋า
Love is
ไม่อยากทำงาน
ทนไม่ไหว
ตอนจบ
monday
คิดถึง



Comments

ชอบกินพริกป่นกับข้าวเหมือนพ่อปลาเลยค่ะ ยิ่งถ้าได้พริกป่นหอม ๆ สด ๆ นะ ฮู๊ยย เค้ายิ่งชอบอ่ะค่ะ แต่ปลากินไม่ไหวเผ็ดเกิ๊นน อิอิ

ถึงห่างกันยังไงแต่ความผูกพันก็ยังคงอยู่นะคะ ที่รู้สึกไม่เหมือนเดิมอาจจะเป็นเพราะไม่รู้จะคุยเรื่องอะไรกันมากกว่าเพราะไม่ได้ทำกิจกรรมร่วมกันเลยอ่ะค่ะ ปลาก็ไม่ได้อยู่กะแม่อ่ะค่ะ

have a nice weekend นะคะ ^^
   
Sat 15 Mar 2008 7:02 [3]

คุณหน่อยคะ...

ที่บ้านคุณหน่อยเค้าน่ารักนะคะ...
แค่บอกว่า...อยากทานพริกป่นแบบ
ที่คุณหน่อยชอบ ที่บ้านก็ส่งมาให้แล้ว

ห้าปี...ที่คุณหน่อยไม่ได้กลับบ้านเลย
ได้เจอคุณแม่ทีนึง...แล้วมดว่า...คง
เป็นอาการเขินหรือเปล่าคะ

แบบอยากกอด...ก็เขินน่ะ ประมาณนั้นหรือเปล่าคะ?

มดเคยได้รับพัสดุจากแม่...
แค่ครั้งเดียวเท่านั้นเองค่ะ...

คุณหน่อยโชคดีกว่ามดเยอะ...

รักษาสุขภาพนะคะคุณหน่อย.....
งานหายยุ่งไปบ้างไหมคะ?

ปล. เรื่องพริกป่นที่ตากเอง คั่ว และ
ป่นเอง....เห็นด้วยเต็มที่เลยค่ะว่า
เผ็ดและ หอมพริก กว่าพริกซื้อตาม
ท้องตลาดทั่วไปค่ะ

ดีใจ...มีคนติดพริกเหมือนกัน
   
Sat 15 Mar 2008 4:40 [2]

แวะมาเยี่ยมค่ะ ^^
แม่ลูกกันยังไงก็มีเยื่อใยต่อกันเสมอค่ะ อาจจะเคอะ ๆเขิน ๆไปบ้าง แต่ยังก็รักกันอยู่แล้วเนอะ
   
Thu 13 Mar 2008 14:58 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn